PLC

PLC  از عبارت programmable logic control به معنای کنترل کننده منطقی قابل برنامه ریزی گرفته شده است PLC .کنترل کننده ای نرم افزاری است که در قسمت ورودی اطلاعاتی را به صورت باینری یا آنالوگ دریافت و آنها را طبق برنامه ای که در حافظه اش ذخيره شده است پردازش می نماید و نتيجه عمليات را نيز از قسمت خروجی به صورت فرمانهایی به گيرنده ها و اجرا کننده های فرمان ارسال می کند. به عبارت دیگر PLC عبارت است از یک کنترل کننده منطقی که می تواند منطق کنترل را توسط برنامه برای آن تعریف نمود ودر صورت نياز براحتی آن را تغيير داد.

وظيفه PLC قبلآ بر عهده مدارات فرمان و رله های کنتاکتوری بود که امروز استفاده از آنها منسوخ شده است. از اشکالات عمده این رله ها این بود که با افزایش این رله ها حجم و وزن مدارات فرمان بسيار بزرگ شده و قيمت آنها نيز افزایش مي یافت و نهایتاً عيب یابي اینگونه مدارات بسيار پيچيده و زمان بر مي گردید.

 

برای رفع این مشکل مدارات فرمان الکترونيکی ساخته شدند که آنها نيز به علت اینکه تک کار بودند و برای استفاده در چند مدار می بایستی تغييرات عمده در آنها ایجاد می شد کارایی کمی داشتند. با استفاده از PLC ها تغيير در روند توليد یا عملکرد ماشين به راحتی صورت می گيرد زیرا دیگر لازم نيست سيم کشی ها و سخت افزار سيستم کنترل تغيير کند و تنها کافی است چند سطر برنامه نوشت و به PLC ارسال کرد تا کنترل مورد نظر تحقق یابد.